مردی سوار بر اسب در جنگلی گذر می کرد. افتاده ی بدید که آه و ناله از درد اندرون از نهادش به آسمان بلند بود. ایستاد و از اسب به زیر آمد و مرد دردمند را براسب نشاند تا به آبادی رساند تا حکیم مداوایش کند. تا به خود بجنبد، سوار نابکار طینت آشکار کرد و بخندید و به تاخت بنای فرار گذاشت. مرد مال باخته ندا در داد که : حال که به حیله اینچنین کردی خواهشم را زمین نگذار و این داستان جایی بازگو مکن که زین پس به این سبب دیگر هیچ جوانمردی بر افتاده ای دست یاری نخواهد داد. دزد که این بشنید آهی از ته دل برکشید و از اسب به زیر آمد و گریان به راه خود شد

 ندانستگی برای لذت بردن از هنر  یک اصل است.این به آن معنا نیست که در باره ی فرآیند و کیفیت یک اثر هنری کسب دانش لازم نیست، بلکه به این معنی است که پس از این دانائی باید همه را به کناری نهاده با تمامی احساس تان با آن روبرو شوید تا لذتی عمیق و ناب را تجربه کنید

صبح امروز ،ساعت 9، بلوار گیلان، نونوایی سنگکی، با خانومم رفته بودیم میوه بخریم که دیدیم نونوایی خلوته، رفتم پشت سر یه جوونی که جلوی پیشخوان منتظر بود نونشو تحویل بگیره. پولو دادم گفتم:شش تا.خانومم عجله داشت برسه مطب. جوونه دید که من مثه اسفند روی آتیشم به شاطر گفت: اول نون این آقا رو بدین، من عجله ندارم. ممنونش شدم و نونارو گرفتم و اومدم تو ماشین. خانمم گفت: مگه اون جوونه جلوتر از تو نبود؟! گفتم: چرا، اما نوبتشو داد به من،فکر نمی کردم هنوزم چنین آدمایی باشن که یه نمه از حقشون بگذرن تا یکی رو یه ریزه هم که شده دلخوش کنن. گفت: می گفتی بهش. گفتم: چه جوری می گفتم، می نویسم تو یادداشت هام تا همه بدونن.کل ماجرا همین بود اما یه دنیا برام ارزش داشت، خدا حفظش کنه جوونی که این مرامشه. دست حق به همراهش